Spóźnienie

Staś ma 11 lat. Po lekcjach został na boisku szkolnym, żeby pograć z kolegami w piłkę. Wiedział,
że ma być w domu najpóźniej o 16 i starał się pilnować godziny. Jednak zabawa tak go pochłonęła,
że kiedy spojrzał na zegarek była już prawie piąta. Natychmiast przerwał grę i szybko pobiegł do domu. Już od progu zaczął przepraszać mamę i tłumaczyć, jak bardzo starał się być na czas i że po prostu się zagapił. Mama była zdenerwowana jego późnym przyjściem, a ponadto przepadł jej termin wizyty u lekarza.

Mama: Dość już tego tłumaczenia! Zawsze się spóźniasz i nie można ci ufać! Przez ciebie nie mogłam pójść do lekarza! Jak wróci ojciec, to dopiero z tobą porozmawia!

Mama uderzyła Stasia i kazała mu  natychmiast iść do swojego pokoju.

Zamiast krzyku i bicia:

Mama: Jestem bardzo zdenerwowana. Bałam się, że coś ci się stało. Doceniam, że starałeś się nie spóźnić, ale jak widzisz straciłam dziś wizytę u lekarza. Oczekuję, że jak ustalimy godzinę twojego powrotu, to będziesz w domu na czas. Jeśli jeszcze raz to się powtórzy, nie będziesz mógł przez cały dzień grać na komputerze. Umowa stoi?

Poleć nas:

Komentarze