Prawo
LISTA PAŃSTW, W KTÓRYCH OBOWIĄZUJE CAŁKOWITY ZAKAZ STOSOWANIA KAR CIELESNYCH WOBEC DZIECI ORAZ ROK WPROWADZANIA ZAKAZU
Szwecja (1979)
Finlandia (1983)
Norwegia (1987)
Austria (1989)
Cypr (1994)
Dania (1997)
Litwa (1998)
Chorwacja (1999)
Bułgaria (2000)
Izrael (2000)
Niemcy (2000)
Islandia (2003)
Ukraina (2004)
Rumunia (2004)
Węgry (2005)
Grecja (2006)
Holandia (2007)
Nowa Zelandia (2007)
Portugalia (2007)
Urugwaj (2007)
Wenezuela (2007)
Chile (2007)
Hiszpania (2007)
Mołdawia (2008)
Dziecko jest człowiekiem, zatem bicie dzieci, to łamanie praw człowieka. ONZ uznała to już dawno, jednak dzieci nie mają politycznego lobby. Stąd w 170 z 192 Państw, należących do ONZ, nie ma prawa zakazującego bicia dzieci. Wyżej wymienione państwa wprowadziły zakazy bicia dzieci i usunęły zapisy legislacyjne pozwalające na bicie dzieci.
Szwecja 1979 r.
Dzieci są upoważnione do opieki, bezpieczeństwa i dobrego wychowania. Dzieci powinny być traktowanie z szacunkiem dla ich osoby i indywidualności, nie mogą być poddawane karom cielesnym, ani żadnemu innemu, poniżającemu traktowaniu,
Włochy 1996 r.
Sąd Najwyższy w Rzymie uznał wszystkie formy kar fizycznych za bezprawne, nie jest to jeszcze potwierdzone w legislacji,
Niemcy 2000r.
„Dzieci mają prawo do wychowania bez przemocy. Kary cielesne, szkody psychiczne i inne hańbiące środki są niedopuszczalne” (art. 1631 BGB)
Hiszpania 2007 r.
Usunięto zapis pozwalający rodzicom „korygowanie zachowań dziecka w rozsądny i umiarkowany sposób”,
Wenezuela 2007 r.
„Wszystkie formy fizycznych i poniżających kar są zabronione”. Prawo zobowiązuje rodziców, opiekunów, krewnych, nauczycieli do stosowania „pozbawionych przemocy metod edukacji i dyscyplinowania w wychowywaniu i uczeniu dzieci”. Nowe prawo wymaga także od państwa, aby „z aktywnym udziałem społeczeństwa zapewniało politykę, programy i pomiary ochrony Dzieci w celu zwalczania wszystkich form fizycznych i poniżających kar, stosowanych wobec dzieci i młodych ludzi”
