O karach i konsekwencjach
Dzieciom są potrzebne jasne reguły – jakie zachowania są akceptowane, a na jakie się nie zgadzamy. Taka przejrzystość buduje ich poczucie bezpieczeństwa.
Co jednak zrobić, kiedy dziecko nie przestrzega ustanowionych przez nas zasad?
W takiej sytuacji dorosły powinien być stanowczy. Nie należy wdawać się z dzieckiem w kłótnię, czy długie tłumaczenia. Na pewno nie można dać się też wciągnąć w dyskusje nad słusznością obowiązujących reguł.
Złamanie zasad powinno pociągnąć za sobą KONSEKWENCJĘ LOGICZNĄ (np. „Nabałaganiłeś w garażu i teraz, zamiast spotkać się z kolegami, zostaniesz i to posprzątasz”). Konsekwencje powinny być sformułowane w formie reguł dotyczących prawidłowego zachowania. Ważne jest również, że to rodzic je wyznacza i nie jest konieczne, aby dziecko wyrażało na nie zgodę.
Przy wyznaczaniu konsekwencji pamiętaj, żeby:
- Uprzedzić dziecko o planowanej zmianie (np. „Dopóki nie nauczysz się wrzucać swoich brudnych ubrań do kosza na bieliznę, nie będę ich prała”),
- Mówić tylko o własnych myślach i uczuciach, tonem neutralnym i rzeczowym
- Być stanowczym (dziecko będzie testowało, na ile rodzic jest zdecydowany we wprowadzaniu swoich zamiarów w czyn),
- Ograniczyć słowa wyjaśniania do minimum (rodzic nie musi się tłumaczyć, dlaczego wyznaczana przez niego konsekwencja jest słuszna),
- Oznajmić konsekwencję tylko raz
WAŻNE, BY RODZICE DZIAŁALI ZGODNIE W STOSUNKU DO DZIECKA.
Czego unikać przy ustalaniu konsekwencji?
- Szukania rewanżu
- Karania samego siebie
- Nagradzania w jakikolwiek sposób niewłaściwego zachowania
- Straszenia dziecka, stawiania obietnic, moralizowania
- Zawstydzania dziecka
- Dawania dziecku drugiej szansy (dziecko powinno zrozumieć, że każde jego niewłaściwie zachowanie wywołuje przykrą dla niego konsekwencję),
- Wchodzenia z dzieckiem w dyskusję i negocjacje, tłumaczenia swojej decyzji
Na podstawie książki „Szkoła dla Rodziców i Wychowawców” Joanny Sakowskiej
